هند:أبو ندى رجل طيب وعارف ربنا وبيحبنا وبيتمنلنا الخير رانيا:تمام نكلم ندى وهو هيرجع يكلمني علشان نقرأ فاتحه هند:على طول كده
رانيا:هو قالي انه عايز يبقا فيه حاجه رسمى ما بنا ونتعرف على بعض خلال فترة الخطوبه هند:خلاص هنروح لندى بكره بس بيتها حتى كنت عايزه أطمن عليها رانيا:تماام
عند ندي ندي:الحمد لله إنها جت على اد كده أنا كنت مرعوبه اوى جاسر:أنت ايه ال نزلك من غير ما تقوليلي يا ندى ندى:كنت نازله أدور عليك علشان اتأخرت
جاسر:ااه أصل أنا عيل صغير وهتوه
ندى:ما هو أنا قلقت عليك جاسر جز على أسنانه:ما علينا نزلتي تدورى عليا ايه ال وداكى شقة الرجل دا ندى بدموع:دا الرجل ال أنا ركبت معاه التاكسى يوم الحادثه هو الوحيد ال يقدر يشهد معايا هو ال هيخليني اخد حقى يا جاسر جاسر بهدؤ:أدخلى أجهزي يا ندى هنرجع القاهره النهارده ندي:ايو بس
جاسر بزعيق:ندى مش تعرضيني علشان صبرى عليكى مش ينفذ ندى بخوف:حاضر “ندى وجاسر ركبوا العربيات وسافروا على بيتهم ال فى القاهره”
*تاني يوم
“جاسر وندى كانوا نايمين لما الباب خبط جامد قاموا الاتنين مفزوعين وخرج كل واحد من أوضته” ندي:مين ال بيخبط كده جاسر:أدخلى أنت جوا وأنا هشوف مين ندي:حاضر
“جاسر فتح الباب لقا رانيا وهند واقفه سانده على عكاز” جاسر:ايوه نعم فيه ايه حد يخبط كده
هند:فيه ايه يا عم أنت دا بيت أختي ما أخبط براحتي جاسر مسح على وشه بغضب:اتفضلي هند زقته بالعصايه ال في ايديه:يذيد فضلك يا أخويا أدخلى يا رانيا أدخلى “وقفت فى الصاله وفضلت تنادي على ندى”
ندي:هند حبيبتى ايه ال جابك بس وأنت لسه تعبانه هند:أروح يعني؟؟ ندي:لا يا حبيبتي والله َما أقصد اتفضلى تعالي.. أدخلى يا رانيا “دخلوا كلهم قعدوا فى الرسيبشن”
جاسر:طيب هدخل أنا أعملكم حاجه تشربوها هند:مانجا والنبى يا ابن عمى ” جاسر بصلها بقرف ودخل”
ندي:نورتونى والله هند:عايزينك فى حوار ندى بقلق:ايه فى ايه هند حكتلها على كل حاجه ندي:والعريس دا جاى امتى رانيا:كلمنى وقالى انه هيجي النهارده بالليل
ندى:ايوه بس دا صعب انه بابا يجي بابا قاعد عند عمى
“قطع كلامهم لما جاسر دخل عليهم بالعصير فكلهم بصلوا وبعد كده بصوا البعض بنظره ذات مغزى” جاسر:فيه ايه بتبصولى كده ليه هند:تعالى أقعد معانا يا ابن عمي جاسر:أولا أنا مش ابن عمك ثانيا لا أنا ورايا شغل مش فاضيلكو ندى:بس أقعد بس يا جاسورى يا حبيبي عايزين منك خدمته جاسر ضيق عنيه:جاسورى؟ وحبيبي؟ يا ترى وراكو مصيبة ايه ندي:…….. بس يا سيدي فأنت هتيجي تقعد معاه جاسر قام وقف:لا يعني لا *بعد فتره كانوا كلهم قاعدين فى بيت رانيا وهند*
جاسر:أنا عايزه أفهم طب احنا جينا من بدرى ليه
ندي:عادي يا جاسر احنا ننتظره أحسن ما هو ينتظرنا *جاسر نفخ بضيق
هند:لا افردلي وشك كده مش عايزين الجوازه تبوظ رانيا خرجت من المطبخ:هند الجاتوه وقع.
هند:يا أنهار أبيض دا العريس زمانه على وصول
رانيا بحزن:هنقدم البيبسى بس هند:لا أنا هنزل أشتري ندي:أنت قادره تتحركى هند:يا أبا عيب عليك هنزل واجى بسرعه
“هند نزلت أشترت جاتوهات من حلوانى قريب ورجعت البيت تاني” هند:أنا جيبت يا ولاه وجبت الجاتوه
“دخلت الصاله لقت العريس قاعد مع جاسر وفجأه الأكياس وقعت من عيونها بصدمه لما شافت العريس آخر حاجه كانت تتوقعها انه يكون هو و… البارت 11 البارت ١٢ و١٣ هند:أنا جيت يا ولاه وجبت الجاتوه “دخلت الصاله لقت العريس قاعد مع جاسر وفجأه الأكياس وقعت من ايديها بصدمه آخر حاجه كانت ممكن تتوقعها انه يكون رامى!!!!!” هند همست بصدمه:رامى؟ رانيا:تعالى يا هند أقعدى هند كانت سرحانه ندى:هند رحتى فين هند:هاا هدخل المطبخ أجيب الحاجه عن اذنكو
“كانت داخله المطبخ وهى بتخطف نظرات لرامى ال مش مديها اهتمام” هند بدموع:ااه يا وا*طى.. طب ليه كلمتنى امبارح بالطريقه دى ليه عشمتنى فيك ليه خليت قلبى يعسم نفسه لييييييه “هند كانت ماسكه كوبايه فى ايديها كسرتها من كتر ما ضغطت عليها وايديها نزفت””هند مهتمتش وغسلت ايديها تحت الميا وحطت عليها منديل وكملت تحضير الحاجه وخرجت بيها قدمتها وفضلت تبص لرامى منزلتش عيونها من عليه”
رامى:احم أنا جاي هنا أطلب ايد الآنسه رانيا جاسر:ايوه يا ابنى بس احنا لازم نسأل عليك الأول احنا مش هنرمي بنتنا
رامى:بطل سخافه بقا يا جدع أنت جاسر:هو صراحة يا آنسه رانيا أنا مش هلاقى أحسن من رامى ليكي رامى صاحبى من زمان وإنسان خلوق ومحترم ” رانيا ابتسمت بكسوف وسكتت” جاسر:لا الجواز مفيهوش كسوف يا آنسه رانيا هاا موافقه رانيا:بس هو لازم يعرف انى بنت يتيمه وكنت احم عايشه فى ملجأ ويعنى أ.. رامى بمقاطعه:أنا عارف كل دا يا رانيا وموافق بيكى زي ما انت هند فى سرها:يا ترى بتخطط لايه يا رامى وعايز تضرى صاحبتى فى ايه
جاسر:رأيك ايه يا آنسه رانيا رانيا بخجل:موافقه رامى:خلاص نقرأ الفاتحه هند بزعيق:لا ما أنا مش هقدر أسكت أكتر من كده وأنا شايفه صاحبتى هتتجوز واحد زيك ندي:فيه ايه يا هند هند:فيه إن الأستاذ بيضحك عليها وأنا معرفش ايه هدفه. رانيا:أنت بتقولي ايه يا هند هند:أنت كنت بتسألينى رحتى فين امبارح أنا كنت مع الأستاذ دا الأستاذ دا كان عمال يتنحنح ليا امبارح وفهمني انه.. انه بيحبنى رامى بعصبيه:أنت مجنونه يا بت أنت هند:أخرس يا كداب جاى تضحك عليها ليه هااا؟ عايز تنتقم مني فى صاحبتى مش كده لكن دا بعدك
رانيا:أنا مش فاهمه حاجه فيه ايه رامي:أنا هعرفك هند دى قابلتها لما كنت قابض عليها فى قضية آداب وحاولت توقعنى فى حبها بس أنا اعترفتلها اني بحبك أنت وهى اتغاظت وقالتلي إنها عمرها ما هتسيبنا فى حالنا هند اتلجمت من الصدمه ومنطقتش رانيا:كده يا هند كده أخس عليكى دا أنا حبيتك واعتبرتك أختى تقومي تحقدى عليا يا شيخه أنا عايشه حياتى كلها متمرمطه مستكتره عليا جوازه نضيفه هند بصدمه:أنا يا رانيا أنا؟؟؟؟ رانيا:طول عمرى وأنا حسه انك بتحقدى عليا وكنت أقول يا بت لأ دى هند بتحبك بس طلعتي واحده زبا*له
هند دموعها نزلت:أنا يا رانيا!!!