اى كلام لبعدين ( روح تغير الجزمه بتاعتها وتلبس كوتش ابيض وتاخد شنطه كروس سوده صغيره تل .. ياخدها زين وينزلوا يركبوا العربيه ويتحركوا .. يعدى الوقت .. ف الطريق يرن تلفون زين ) زين : الو .. ع الطريق .. لا لسه خارج من القاهره .. سوزى اهدى قولت لسه بدرى .. اوك باى ( روح كانت مركزه معاه لان صوت التلفون كان عالى وخدت بالها انها بنت بتتمايص واتأكدت لما قال اسمها ) روح : كنت بتكلم مين ؟ ( يبصلها وميردش ويبص للطريق ) روح : زين مين اللى بتكلمها دى ! ( ميردش عليها ويكمل سواقه
.. روح تتنرفز وتشد ايده يقف مره واحده لدرجه ان العربيه عملت صوت ) زين بزعيق : عاوزه ايه !!!! روح بزعيق مماثل : كنت بتكلم ميييين !!! زين بنرفزه : وانتى مالك روح : مالى ونص يبابا انا مراتك وليا حقوق عليك ( يضحك زين بصوته كله ويبصلها ) زين بضحك : ليكى حقوق عليا ! بجد ؟؟؟ روح بزعيق : بطل ضحك ورد عليا ( زين ابتدى يت من اسلوبها ) زين بصرامه : صوتك لو على تانى هخرسك بطريقتى روح : ت انا كده صح ! قولتك ميت مره مبتهددش زين ببرود : وانا مبهددش ( يقرب
منها ويها ب ويبعد عنها مره واحده .. روح تبصله وهى بتبرق .. يتجاهلها ويبص للطريق ويتحرك بالعربيه ) روح بصوت مبحوح : ليه عملت كده ! انت مش وعدتنى ؟ زين ببرود : انتى اللى اضطريتينى لكده روح : انا معملتش حاجه زين يبصلها : متأكده انك معملتيش ! روح : اللى عملته مش مبرر لوقاحتك زين : لاحظى انك بتغلطى تانى روح : ع فكره انت بتتحجج عشان نى زين : انا لو عايز سك مش هتحجج .. متنسيش انه حقى روح : حتى لو حقك انا مش هسمحلك بيه زين ببرود : وانا مطلبتوش ( تبصله ومش
عارفه ترد عليه وف نفس الوقت بروده مجننها .. تفضل السكوت ع انها تتناقش معاه لانها ايقنت تماما انها مش هتعرف تسد معاه .. يعدى الوقت ويوصلوا الشاليه .. ينزل زين وياخد الشنط ويمسك ايد روح .. تسحب ايدها من ايده ) زين : كل صحابى جودين جوه .. وشىء مش لطيف انهم ياخدوا بالهم من علاقتنا .. ف ياريت نتصرف كزوجين وتعقلى وتتعاملى طبيعى روح : ياريت التعامل يكون بحدود زين : اكيد بحدود يعنى هعملك ايه قدامهم يعنى روح : بطل تتكلم كل شويه بنفس الاسلوب دا .. بقيت بايخ ( ميردش عليها ويمسك ايدها ويضغط ع ايدها
شويه لدرجه انها اتأوهت ب ) روح : متمسكش ايدى كده زين : متقليش ادبك وانا هكون كويس معاكى ( تسكت روح .. يخبط ع الباب .. تفتح سوزى اول ما تفتح ته .. تتخض روح وزين يسيب الشنط ويبادلها ال ويبتسم ) سوزى : كل دا يا روحى .. اتأخرت اوى زين : عقبال ما روح جهزت بقي ( تبعد عن ه وتبص لروح من فوق لتحت وتشاور بصباعها ) سوزى بتكبر : دى مراتك ! زين : ايوه سوزى وهى بتتفحصها بعينها : ومالها مقفله كده ليه زين : سيبها ع راحتها ( تمدلها سوزى ايدها ) سوزى
: هاى ( روح تبص لايد سوزى مدوده قدامها ولزين اللى مربع ايده ومبتسم .. تفضل بصالهم ومتمدش ايدها عشان تسلم عليها ) سوزى : هى ايدى شفافه قدامك !! ( متردش عليها وزين يستغرب تصرف روح .. يقاطعهم خروج معاذ ) معاذ : ما لسه بدرى يا دكتور .. كنت جيت العشا بره زين : مش فايقلك ( يبص معاذ لروح ويبتسم ) معاذ : بسم الله تبارك الله ماشاء الله .. ما هذه الحلويات يا جدعان ( تضحك روح ع طريقته .. يمدلها ايده ) معاذ بضحك : معاذ بيج بوص الشله .. رئيس اعمال زين .. العقل
دبر .. رئيس تنظيم الحفلات .. صاحب الشاليه تواضع دا ( تمد ايدها وتسلم عليه وتضحك ) روح بضحك : روح معاذ : عاشت الاسامى يا مدام سوزى : ما مراتك بتسلم اهو ولا الحلوه ملهاش الا ف الرجاله زين : اتكلمى عدل دا اولا .. ثانيا هى حره ( يمسك روح ) زين : بعد اذنكو عاوزين نرتاح ( ياخدها ويطلع الاوضه اللى متعود ينام فيها كل ما بيسافروا .. اول ما يدخلوا يقفل الباب بفتاح ويبصلها .. بيبصلها بطريقه هى مش قادره تفسرها ) روح تغراب : بتبصلى كده ليه ! زين بهدوء :
انا عاوز تفسير واحد للى حصل تحت دا ( روح تفتكر ه لسوزى وتقوم تقف ) روح بصوت عالى : لا انا اللى عاوزه اسألك عن القرف اللى شوفته دا ( يمسكها من دراعها بيه ويضغط عليه ) زين بيه : اتلمى يا روح وصوتك ميعلاش ( روح تزق ايده ) روح : مش هتلم يا زين وهعلى صوتى .. انت رادى تجاوزت كل الحدود وانا مش هسمح بده ابدا ( زين ات من زقتها وحس انه عاوز يها ف اللحظه دى ) زين بصوت عالى : انا اللى تجاوزت كل الحدود واضح ا……. ( يقاطعهم خبط ع الباب ..
يتنهد زين بنرفزه وبيحاول
يهدى نفسه .. يروح يفتح الباب يلاقيه احمد ) احمد : ايه يابنى كل دا عشان تفتح الباب زين : خير ! احمد : ايه مالك ناشف كده ليه ؟ .. ( يكمل بضحك ) .. هى العروسه الجديده مزعلاك ولا ايه ! زين : ياريت العروسه الجديده متبقاش محور للكلام يا احمد احمد : ياعم بهزر زين : اوك احمد : طب ايه مش ناوى تنزل تقعد معانا .. ( يبص جوه الاوضه ) .. وهى مش هتنزل معاك ولا ايه ؟ ( زين يرد الباب خالص وميظهرش غير هو وبس ) زين : هننام شويه وننزل احمد :
طيب متتأخروش زين : ان شاء الله ( يسيبه احمد وينزل .. يقفل الباب ويبص لروح كان عاوز يتخانق معاها اكتر بس هيتخانق ازاى وهو اللى غلطان اصلا .. يقلع هدومه وروح تدور وشها اول ما تلاقيه بيقلع .. يفرد ع جنبها وهى قاعده ) روح : انت هتنام كده ! ( ميردش عليها ويديها ضهره تشده من دراعه ) روح تعلى صوتها : انت هتناااام كدددده ( يقوم يقعد مره واحده لدرجه انها اتخضت ) زين بنفاذ صبر : هنام ازاى يعنى ! روح : قالع كده ؟؟ ( يمسك زين الشورت اللى لابسه ويبصلها ) زين :
الشورت دا مش باين يعنى ! روح : هو دا بالنسبالك هدوم ؟ زين : اه دا كده انا مراعى شعورك اصلا غير كده كنت قلعته .. ومن فضلك اسكتى بقي انا مش طايق منك ولا كلمه روح : طب انا مش هعرف انام وانت نايم كده زين : عنك ما نمتى ( يفرد ع ويدها ضهره وينام .. روح تفك الطرحه وتقعد جنبه ع لان مفيش كراسي ف الاوضه .. شويه وتحس انها بتنام .. تفضل تقاوم النوم ع اد ما تقدر بس النوم انتصر عليها ونامت جنبه .. يعدى الوقت .. يقلق زين ع صوت خبط ع الباب ..