مالك فتح عنيه وبعد عن وشها: انتى كويسه تعبانه فيه حاجه وجعاكى اجيب دكتور طب مريم مسكت أيده وقالت: اهدا يا…..يا حبيبى مالك ابتسم وقال: انتى روحى يا مريم مريم بالم: راسى يا مالك وفجاه غمضت عنيها مالك:مريم لا فوقى ردى عليا يا مريم مريم الدكتوره والممرضين دخلوا ومالك خرج بعد شويه الدكتوره خرجت مالك: مريم كويسه صح الدكتوره: سبق وقلت لحضرتك أن لو معداش ٢٤ ساعه هتحصلها مضاعفات وده اللى حصل لمريم مالك: يعنى ايه
الدكتوره: استاذ مالك مريم دخلت فى غيبوبه بس متقلقش موشراتها كويسه يعنى احتمال تفوق فى اى وقت وسابته ومشيت مالك خرج من المستشفى وراح على فيلا عمر ودخل عمر: اهلا يا وملحقش يكمل وكان مالك نزل فيه ضر”ب مالك بزعيق: أنت اللى زيك وس”خ ويستاهل المو”ت مريم تعبا”نه بسببك أنت حيو”ان يا عمر وكل اللى بتفكر فيه ازاى تاخد وبس وعمرك ما حبيت وولا هتحب أنت اللى زيك مش هيحب بالعكس حياته كلها هتبقى خراب وضر*به وخرج
امه قربت منه وضر*بته بالقلم لو كنت ضر*بتك من زمان مكنش ده بقى حالك مكنتش بقيت كده وبتاذى كل اللى حواليك عمر:وليه مكنتيش جنبى ليه محسستنيش بوجودك ولا بابا اللى رمانا من زمان جايه دلوقتى وتشيلينى كل حاجه لا يا ماما انتى كمان مذ”نبه انتى اللى مهتمتيش بيا كنتى رميانى ليه مكنتش بحس بوجودك امه قربت منه وحضـ,,ــــنته وعمر لاول مره يعيط وحضـ,,ــــن امه عند مالك مامه مريم كانت موجوده ومالك بيروحها ويرجع يبات مع مريم لحد ما عدى اسبوع
مريم فتحت عنيها ومالك نايم على الكرسى اللى قصادها مالك فاق ولقى سرير مريم فاضى خاف وبقى زى المجنون وبقى يدور عليها لحد ما خسرت مالك لف لقى مريم واقفه ومبتسمه قرب منها وحضـ,,ــــنها:كده تخوفينى عليكى مريم:كنت بلعب معاك مالك:فيه لعب احلى مريم زقته وقالت:خليهالك مبحبهاش مالك:وانتى عرفتيها عشان تحبيها مريم:مالك مالك:نعم مريم: بحبك مالك:وانا بعـ,,ــــشقك بعد خمس سنين عمر:أنا آسف يا تولين تولين:ايه اللى يخليك تبصلها عمر:مهو طبيعى ابصلها السكرتيره واقفه قدامى مبصلهاش تولين:لا متبصلهاش يا عمر يا رشيدى
عمر شدها ليه وقال:طب بزمتك حد يبقى عايش مع القمر ده ويبص بره تولين ضحكت عمر فى نفسه:يارب تسامحنى على كل اللى عملته فى بيت هادى بجنينه مريم قاعده مديقا مالك:هلقيكى و. مسكتك وشال بنت صغيره من ورا الشجره وبقى يدغدغها نور:كفايه يا بابى هههههههه الحقينى يا مامىىىىى مريم نفخت بضيق ومالك بيضحك وقال:عايزك تستخبى جوه الفيلا نور:حاضر نور دخلت جوه ومالك قرب من مريم اللى قاعده على الأرض وفجاه بقى فوقها مريم بضيق:ابعد يا مالك
مالك طلع سلسله رقيقه فيها قلبين صغيرين مرتبطين ببعض وقال:كل سنه وانتى معايا يا مريم مريم:يعنى فاكر وبتس”تهبل مالك:وانا اقدر انسى يوم جوازنا ده حتى كان يوم غير عادى انتى اتخ”طفتى وعمر المجنو”ن كان هياخدك منى يلا ربنا يهديه هو ومراته مريم قعدت ومالك لبسها السلسله وهمس جنب ودنها:عـ,,ــــشقى ليكى من نوع تانى مريم:ازاى مالك:الكل بيحبوا البنت عشان شخصيتها قويه أو جريئه أو عشان لبسها انا بقى حبيتك لا عـ,,ــــشقتك بسبب طيبتك وكسوفك وكل ذره فيكى
مريم:أنا مش بحبك مالك اتصدم من ردها مريم بابتسامة:انا بعـ,,ــــشقك وحضـ,,ــــنته نور بطفوله من وراهم:يعنى يا بابى بتدخلنى جوه استخبى وتخضن مامى وانا لا مالك شد نور ومريم وضحك:نفسى اعرف اسربك ساعه يا نور واستفرد بمامى نور ببراءه:يعنى ايه يا بابى