رنا : حضرتك كنت محتاجنى. احمد : ايوه تعالى اقعدى. جلست رنا وبدا عليها القليل من التوتر. احمد بهدوء : رنا انا بحبك وقررت انى ملفش وادور واخد رقم والدك وهتقدملك. رنا بصدمه : بت…بتحب م..مين. احمد وهو ينظر بعيونها : بحبك يا رنا. (العَالم مَلئِ بالنْسَاَء ولَكنَنى وجَدت بِكى ما طَلبه قَلبى “). هى الاخره اُغرمت به ولا تسطيع اخفاء ذلك الشعور…شعور الحُب. رنا بخجل وتوتر: ان..انت بتكلمنى بجدد. احمد ببتسامه : ايوه تسمحيلى بقا برقم والدك.
نظرت اليه بفرحه وحب وبالفعل ارسلت اليه رقم هتاف والدها وكانت سعيده جدا. نظر احمد الى عيناها وقرء جمله مكونه من خمسه احرُف. ( أحببتكَ وكأنَنِى خُلقت مِن ضِلعكَ). ————————— رنا بتوتر : انا انا هروح اكمل شغلى بقا. وذهبت ركضا لتتفادى نظراته. _______________________ فى شركه مريم. كانت تتحدث فى هاتفها الشخصى. رنا : يا مريم بقولك قالى بحبك وأخد رقم بابا. مريم بضحك: اجهز الفستان يعنى. رنا بتوتر: يبنتى بقا انا خايفه وانتى تقوليلى اجهز الفستان.
مريم بحب: خايفه من اى يحبيبتى. رنا : بكون بيضحك عليا. مريم بضحك: بيضحك عليكى اى ي رنا دا خد رقم بابا انتى عبيطه. رنا : يعنى مش بيضحك عليا. مريم : لا مش بيضحك عليكى المهم انتى بتحبى. رنا بتسرع: ايوه بحبو اوى. مريم بضحك: اووف اوووف همـ,ـوت من كتر الحب. رنا: اقفلى يبت. مريم بضحك: ماشى انا اصلا عندى شغل سلام يحب. وانهت الاتصال. ___________________ فى منزل كرماء. كانت تتحدث فى الهاتف. كرماء بغل : انتى فين
رنا : فى الشغل. كرماء بزهق: طيب تعالى علشان فى حاجه. رنا بملل: اجى ازاى يعنى عندى عمليه كمان نص ساعه. كرماء بغضب: انا مسألكييش وراكى اى تعالى يلا. رنا بزهق: ماشى جايه. انهت الاتصال. كرماء بزهق: معصبانى ديما كدا اوف. ______________ فى مقر عمل رنا. كانت تلملم اشيائها وحملت حقيبتها واستعدت للذهاب. احمد : رايحه فين. رنا : عند ماما….ادركت ما قالته انها اخبرته انها قطعت علاقتها بها. احمد بستغراب: رايحه تعملى اى. رنا بتوتر: ص..صدقنى لما ارجع هحكيلك كل حاجه.
احمد بهدوء مخيف: رنا انتى رجعتى تعيشى معاها تانى. رنا بتسرع: لا لا والله. احمد : احكيلى كل حاجه الاول وبعدين امشى. رنا بتوتر: بس ان…. احمد بمقاطعه: احكى يلا سامعك. قصت عليه كل شئ واخبرته ما اخططله هى وشقيقتها وان هذا مجرد فخ لوالدتها. احمد بصدمه : اختك دماغها مش طبيعيه. رنا بضحك: صدقنى كانت نفس الصدمه اما فهمتنى كل حاجه. احمد بتسائل: طيب لى لما اتكلمنا اولى مره حكتياى غير كدا وقولتى ان هى مش هتسامحك والكلام دا.
رنا : علشان مريم طلبت ان معرفش لأى حد على حططنا وبعدين انت بقا لما بصتلى كدا خلتنى احكى كل حاجه بقا بس اتطريت انى اغير الحقيقه شويه. احمد : طيب مامتك دى عايزه اى. رنا بملل: هتلاقيها بتخطط لخطه من الخطط البايظه بتاعتها. احمد : طيب خلى بالك من نفسك لو حصل اى حاجه كلمينى ولو معرفتيش ابعتيلى مسدج تمام. رنا ببتسامه : لا تقلق لا تقلق ابتسم احمد. رنا : هطير انا بقا علشان هتفضل توجع فدماغى.
احمد : تمام. _____________________ ذهبت رنا الى كرماء. رنا : خير. كرماء بشر : خير طبعاً.