نور بلهفه اخيرا هتخلص من خوفها:ايه هو غسان بوقاحه:تقضي معايا ليله دا شرطى نور بصد.مه وفتحه بؤها:ح.ض.رتك بتقول ايه انت فهمتنى غلط على فكره ولاحظ ان دى 3مره تغلط فى شرفى وانا سكته يا ح.ض.رت الرائد غسان بتفكير :ايوا ايوا عوزه تروحى فريق الرائد كريم علشان حاول يقرب منك يا ستى مرحناش بعيد نور فتحت الباب وطلعت جري على برا والد.موع بتتساقط من عنيها لوحدها دون ان تشعر ذهبت نحو مكتب من ضمن مكاتب الكتيبه جلبت ورقه
نور بد.موع :سمحنى يا بابا بس انا مبقتش اقدر
وذهبت مكتب غسان
غسان بوقاحه:ها قررتى اليله هتكون فين نور بد.موع وقهر:لاء يا ح.ض.رت الرائد انا ولا هشوفك ولا هتشوفنى تانى غسان :تؤ تؤ ازاى بس من غير الشرط مش هتروحي لح.بيب القلب يا سلطانه نور نور لم تقدر تتحمل كل هذه الإهانت ورفعت يدعا وصفعته كف شديد
هور بعياط: كفايه بقى انا عملت ليك ايه علشان تعمل كدا انا ولا عوزه اشوفك تانى لأن انت الوحيد اللي فى العالم دا كله بكرهك وهفضل اكرهك غسان وعيونه سوداء من شدة الغضب:تعرفى انك هتدفعي تمن القلم دا غالى اووووى
نور بنفاز صبر:متقدرش تعمل اي حاجه ليا تانى ولا هخاف من تهديداتك لأن انا استقلت عن الشرطه بسببك يا ح.ض.رت الرائد ارتاح بقى هسيب الفريق والسكن والعالم بتاعك ليك وهروح للعالم اللي انا منه واتنمنى مشفكش تانى يا ح.ض.رت الرائد غسان بصد.مه :استقلتي نور :مش دا اللى انت كنت عوزه خلاص اتنهي كل دا وانا خلاص مش هتشوفنى تانى ولا ختى هضيقك انا عندى عيله عوزانى ومش م.ستعده امو.ت هنا واسبها سلام يا ح.ض.رت الرائد
غسان بشر:تمام حلو اووى بدأتى تفهمى اهو بس انا بقى هح.بسك بسبب القلم اللي انتى اتجرئتي وادتيه ليا يا عسكررررررى العسكرى :تمام يا فند.م غسان بشر :ح.بس انفرادى للملازم نور حالاً يلا العسكرى :تمام يا فند.م وحط الكلبش فى ايد نور نور :انت مفكر انك كدا بتلوي دراعى فتكون غلطان انا لو هفضل فى الح.بس عمري كله ومشفكاش عادى بالنسبه ليا غسان :ممنوع اي اكل او شرب يتبعت ليها مفهوم العسكرى :مفهوم يا فند.م واخدها على الح.بس ود.موعها نزله على وشها وهي مش حسه بيها
نور فى نفسه و.تتذكر كلام ولدها
فلالالالالاش
ولادها وهو على فراش المو.ت:عرفه يا نور انا نفسي فى ايه قبل ما امو.ت
نور بد.موع:فى ايه يا بابا
الأب:تدخلي كليه الشرطه دى امنيتى
نور :وانا هحققها ليك يا بابا بابا بابا لاء م.ستحيل تسبنى علشان خطرى يا بابا لاء
باااااااك
نور فى نفسها :سمحنى يا بابا بس انا استكفيت ومبقتش اقدر تعبت ولو كملت همو.ت بس علي الأقل انا حولت زي ما طلبت مني العسكرى:ادخلي هنا ومش عاوز اسمع صو.تك
نور دخلت وكان المكان ضلمه شديده و.تراب ونور عندها حسسيه من التراب نور بد.موع:حسبي الله والنعمه الوكيل فى الظالم …………………
فى مكتب غسان
كان المكتب لا يوجد بيه مكان او شئ سليم الا الزجاج يملئ الأرض بسبب التكسير ولا احد يتجرئ ان يدلف الغرفه اثناء غضبه فهو لا يعرف من ابوه فى غضبه ويلقبوه بالشيطان الأخرس غسان بغضب:ازاى تعمل تتحدانى انا بقي هوريكي ايام سوده وهلبسك قضيه تعيشى عمرك اللي فاضي فى السج\ن
……………….
فى منزل نور فى غرفه البنات
سك\ينه :نسمه مكلمتيش نور يا بنتى
نسمه:لا والله يا سوسو مكلمتهاش بقالي يومين نورهان:متخفيش هي كويسه بس مش عرفه تتكلم علشان عندها ظابط غلس كدا سك\ينه:يا رب معاها نسمه بقلق:يا رب المهم طبخه اي سك\ينه:كباب ومكرونه نورهان قامت جري عليها بلهفه:كباب لحمه ولا فراخ سك\ينه بضحك:كان عندنا بقيت الفرخه امبارح وعرفه انكم مش هتكلوها فعملتها كباب نورهان وهي تقبل وجها:تسلمي يا سوسو على الأكله دى يلا بقى اغرفي بسرعه علشان جعت اووى نسمه :يا بنت المفجوعه دا انتى لسه طفحه من ربع ساعه
نورهان وهي تقف على السرير :وانا مالى يعنى مش معدتى هي اللي جعانه
…………………… فى الزنزانه
نور بسعال :كح كح كح
نور بتعب وصو.ت واطي:ميه ميه وبدأت تتمشي على الحيطه بعيون حمرا من شدة العياط العسكرى :فى ايه مالك نور بتعب:ميه لو سمحت عوزه اشرب
العسكرى :انتى عرفه ان غسان بيه مأكد عليا ان مجبلكيش نقطه ميه وانا بجد اسف ليكى وسبها ومشى
العسكرى فى نفسه :دى شكلها بتمو.ت انا لازم اروح اقوله عليها شكلها مش قدره خالص واتجه نحو مكتب غسان
…………………….
فى مكتب غسان لقى الباب بيخبط
غسان :مينن
العسكرى :انا يا فند.م جاي بخصوص الملازم نور هى مش قادره تتحرك و.تقريباً يا اما عنده فوبيا من الضلمه او حساسيه من حاجه غسان قلبه دق :هي كويسه العسكرى:لاء يا فند.م هي شبه فقده الوعي
غسان بلهفه طلع يجرى على الزنزانه
وصل غسان الزنزانه لقاها فقده الوعي غسان بخوف ولهفه:نور نور فوقى مالك وحملها بين يده واتجه بها الي اقرب مشفى …………
فى عربيه غسان
نور من شده سرعة العربيه ورجتها فاقت وغسان ماسك ايدها وهي نيمه فى الكرسى اللي وراه
نور م.سكت ايد غسان وهو بيسوق
غسان بلهفه:نور انتى كويسه خلاص قربنا نوصل الم.ستشفى
نور بتعب وعياط :ب ح بح.بك واغمى عليها
غسان :………………
البارت الثامن
للكاتبه /ندى على ح.بيب
غسان شدد من م.سكت ايدها ولقى الفون رن
غسان :الو
قاسم :ايه يا عم مش هتيجى ولا ايه احنا بقالنا اكتر من ساعتين م.ستنينك غسان :مش جي النهارده وخلى بالك من الفريق وانا من بكرا الصبح هكون موجود فى الكتيبه قاسم بستغراب:تمام بس فى حاجه ولا ايه غسان بغضب:قاسم اعمل زى ما طلبت ومتقلقش مفيش حاجه غسان بعد تعب وصل المشفى وهو يحمل نور
غسان بصو.ت عالى :نقاله بسرعه الدكتور:فى ايه يا ح.ض.رت الرائد غسان :اغماء وحطها على النقاله واتجه اللي الغرفه الدكتور:اسف بس مينفع.ش تكون موجود
غسان وجد يد نور مشدده من الم.سكه بيده
غسان بحزن شال ايدها :متقلقيش انا عمرى ماهسيب حاجه ملكى واتجه بها اللي الغرفه
وظل غسان يجلب ينتظر خروج اي من الفريق الطبى
……………………
اما فى الكتيبه
قاسم :اسمعوا كلكو دلوقتى الرائد غسان مش جي واحنا لازم نتحرك علشان مش عوزين اي شك فينا وانا هتولى المهمه لخد ما الرائد يكون موجود الفريق :تمام يا فند.م قاسم اتجه الي عمرو:بقولك عمرو:قول قاسم :انا لازم اروح لغسان قلبى مش مطمن ليه عمره ما ساب الفريق غير للض.رورى
عمرو:يلا وانت م.ستنى ايه روح قاسم:الفريق امانه وركب سيارته واتجه الى الكتيبه
……………………
فى منزل نور
نورهان بصويت ووجع:بطنى يا نسمه الحقينى
نسمه بعياط:الحقى يا سوسو نورهان بطنها وجعاها
سك\ينه بخوف وهى بتجرى من المطبخ للوضه:فى ايه يا بنتى مالك
نورهان :بطنى بتتقطع
سك\ينه :قومى البسى لما نروح الم.ستشفى بسرعه
نسمه سعدت نورهان فى البس
سك\ينه :خلصتو يا بنات
نسمه بعياط:ايوا يلا بسرعه احسن يكون فيها حاجه
سك\ينه :انزلو وانا هقفل الشقه واجى وراكو
نسمه نزلت وهي سنده نورهان ووقفت تاكسى وراحت على الم.ستشفى
…………………
عند قاسم
وصل الكتيبه وراح عند
مكتب غسان
قاسم للعسكرى:ح.ض.رت الرائد جوا يابنى
العسكرى :لاء يا فند.م اصل الملازم نور اغمى عليها وهو راح بيها الم.ستشفى
قاسم بصد.مه:نور م.ستشفي ايه
العسكري:مش عارف بس اكيد م.ستشفى المدينه الخاص
قاسم ركد بأقوي سرعه اللي المشفى
……………………..
فى الم.ستشفى عند غسان وجد بنت تص.رخ بأعلى صو.تها
سك\ينه :احنا لازم ندخل حالاً وانا هدفع الفتوره اول ما هي تطلع الأمن:لاء مش هتدخل غير لما تدفعى الأول غسان راح عندها :اهدى يا ماما م\اتخفيش فى ايه
نسمه :الاستاذ مش راضى يدخل اختى جوا وهى بطنها بتوجعها وهتمو.ت من الوجع
غسان بغضب م.سك الراجل من الجاكت :انت ايه يا حيوان مفيش عندك حاجه اسمها رحمه انا الرائد غسان الالفي وبأمرك تدخل الحاله حالاً الأمن :تمام يا فند.م اتفضلو سك\ينه:الهي يجبر بخاطرك يابنى ويحميك لشبابك
غسان :يا رب يا امى
والممرضين اخدو نورهان ودخلو العمليات
سك\ينه:تعرف ان عندى بنت برضو بتشتغل فى الجيش غسان :بجد اسمها ايه طيب وانا اعمل الواجب معاها
سك\ينه:ن فجأة الدكتور طلع من عند نورهان
سك\ينه جريت عليه :مالها يا دكتور
الدكتور:الحمد الله متقلقوش دى كانت زايده وشلناها
نسمه بعياط:اختى كويسه دلوقتى
الدكتور:ايوا الحمد الله
غسان :تمام لو احتجتوا حاجه انا موجود والفتوره اندفعت خلاص يا ماما
سك\ينه:متشكرين يابنى كتر خيرك
غسان بندافع:وانا خلاص دفعتها وسبهم ومشو
نسمه :سوسو انا نزل اجيب اي حاجه ناكلها من الكننين اللي تحت
سك\ينه :ماشى يا ح.بة عينى بس متتأخريش
نسمه امؤ*ت براسها ونزلت على تحت
………………….
غسان كان وافق قدام الغرفه سرحان وايده فى جيبه
غسان بنفسه افتكر ان نور اعترفت بح.بها :يمكن تكون فكرتنى ح.بيب القلب ولا حاجه مش ض.رورى تكون قصدها عليا وغمض عينه وقال نور احمد الجندى اكبر متمرده فى الكون والدكتور طلع
غسان ببرود عكس اللي جواه:ايه الأخبار يا دكتور
الدكتور:عندها حسسيه شديده من التراب والظاهر انها شمت تراب زياده عن الازوم
غسان غمض عينه بحزن :هي كويسه
الدكتور:احسن من الأول
غسان :متشكر اكيد ينفع ادخل
الدكتور:طبعاً اتفضل
…………………….
عند نسمه
قاسم بنهج:لو سمحتى فين قسم الطوارئ
نسمه كانت ضهرها ليه وبتبلع البسكو.ته ومش عرفه ترد
قاسم بغضب:انا مش بكلمك وخبطها على ضهرها
نسمه لفت بغضب وعطست فى وشه
قاسم غمض عينه بغضب :اختفي من قدامى حالالالاً
نسمه ببرود فضلت وقفه