قاسم وهو يحمله بين يده:تعالى يا قرد انت وانا اجبلك اسر:بلاحه عليا يا قاسم انا لسه صغير برضو
………………….
فى شقه ام غسان
غسان:اهلاً اهلاً باعز الح.بايب اهلاً نفين :يا نور عين امك تعالى ادخل غسان وهو بيرمى نفسه على الكنبه :اه يا امى ضهري مك.سر وانا اصلاً مدشدش نفين:انا هفتان يا ح.بة عينى ازاى ح.بة عضم ايه مكنتش بتاكل حلو غسان:الهم سيبك من الموضيع دى كلها انا بكرا رايح اكتب كتابى نفين بفرحه:مين انت ومين العروسه
غسان:نور بنت بح.بها ولو شـ,ـفتيها هتح.بيها كمان نفين بدأت تزغرط:دا يوم الهنا ويوم السعد بس بكرا دا مش قريب اووى ومش هنلحق نجهز حاجه غسان:زى ايه الشقه وجهزه من زمان وانا وجاهز وايه اللي لسه بقى نفين:الفرح والشبكه والحجات دى غسان:اسمعى يا امى نور ليها عم شرانى وشكله مش عاوز يجبها لبر وانا مش هعمل فرح بس للإحطياط ودا كان طلب امها نفين :مش مشكله المهم البت حلوه غسان عض على شفته اللي تحت :حلوه بس دى ملبن يا امى
نفين :تنفع يعنى غسان:من الصبح يلا بقى خلينى انام دا انا عريس حتى نفين :نام يا ح.بة عينى ولما تصحى ابقى تاكل فين قاسم غسان:تحت مع اسر
نفين :ماشى ………………………….
فى منزل نور
كانوا جالسين فى غرفه نور يجهزو الشنط بتاعتها
سك\ينه:نور هتخدى البجامه دى نور:لاء صغرة اديها لنورهان نسمه :وانا ماليش دعوه عوزه وحده سك\ينه:البت دخله على جواز انا هجيب ليكم متخفوش نسمه:ان كان كدا ماشى نور:نسمه انا عوزه اطلب فستان فرح نورهان:انا معايا رقم وحده بتبع فساتين تحفه
نور:خلاص ماشى اطلبى واحد على زوقك نسمه:وانا اللي هعملك الميكب
نور:اشطا اتحلت سك\ينه:كدا الشنط خلصت وكل حاجه نور :انا دخله انام علشان مش قدره اتحرك من مكانى سك\ينه:نامى يا ح.ببتى واحنا هنطلع ننام احنا كمان نور:ماشى يا ماما وطلعوا كل واحد راح على قوضه ينام منتظرين اليوم التي ستذهب فيه نور عروساً متزيناً بفستانها
نور كانت نيمه خايفه وبتفكر ولاكن كانت مبسوطه
نور بفرحه:يعنى هو بيح.بنى وكان بيعمل فيا كل العمايل دى امال لو كان بكرهنى كان خلانى انام تخت التراب واطلع حيه مثلاً بس بح.به انا يمشى عليا المثل دا (اح.ببت قائدي ) ونامت بفرحه وسعاده لأول مره فى حياتها يتبع