فهم فهد دنيا عوزه ايه فديق عيونه بخبـ,,ــــث و شاور للشباب اللى فهموه بمكر و جم الخمس شباب على جنب
فاول ما بعدو الشباب عن طريق دنيا تنهدت براحه و مره واحده نطت من فوق الكنبه و جرت على الخارج زى المجنونه وهيا بتصوخ والشباب ينظرون لها بدهشى فكانت منظر هربها يفطس من الضحك
ولكن فجأه وقفت دنيا مكنها بصدمه عندما شافت ووووو…يتبع part…( الثانى )
فهم فهد دنيا عوزه ايه فديق عيونه بخبـ,,ــــث و شاور للشباب اللى فهموه بمكر و جم الخمس شباب على جنب
فاول ما بعدو الشباب عن طريق دنيا تنهدت براحه و مره واحده نطت من فوق الكنبه و جرت على الخارج زى المجنونه وهيا بتصوخ والشباب ينظرون لها بدهشى فكانت منظر هربها يفطس من الضحك
ولكن فجأه وقفت دنيا مكنها بصدمه عندما شافت المرسال اللى كان جايب لها عريس الغفله واللى كان السبب فى اقناع ابوها بالعريس ده
فرفعت دنيا بسرعه الظوند على رأسها و رجعت للمكتب من تانى جرى قبل ما يلمحا ذلك الراجل
وفى اللحظه دى
كان فهد و الشباب كانو خرجين من المكتب ليشوفو تلك المجنونه و من غير اصد خبطط دنيا فى ص.در فهد الصلب و كانت هتقع ولكن لحقها فهد بسرعه و مسكها من خسرها وهوا ينظر لاعينها بتعجب
فابعدته دنيا بسرعه عنها و بسرعه دخلت للمكتب و هيا تنظر للخارج بقلق شديد فكان الكل ينظر لها باستغراب… فقال عز باستغراب = مالك؟ دنيا بتوتر = لا رد فهد بسخريه ربع يديه وقال = مش كنتى عوزه تهربى…مهربتيش ليه عاد.
دنيا بتوتر = هاا ماهو ماهو ماهووو… عاصم بسخريه = ايييييه القطه اكلت لسانك اياك…مش كنتى دلوقت بتدحدتى زى البربنت. ماهر بمزاح = لا حابت امر الاغتـ*ـصــ,,ـاب ده صوح يا حلوه. ربعت دنيا يديها بشجاعه وقالت = اولآ محدش فيكم انتم الخمسه يقدر يلمس شعرايا واحده منى…غير على جسدى…ثانيآ انااا رجعت لحاجه معينه مش راجه علشان الافكار الزبا*له اللى فى راسكم دى…ثالثآ انا عوزه الشنطه بتعتى و الكاب و الكمامه و النظاره بتوعى. فهد بتعجب = و انتى لبسه الحاجات دى ليه اصلآ.
دنيا بتوتر = مش عوزه حد معين هنا يشفنى فى البلد. عز برفع حاجب = تقصدى الراجل اللى لسه معدى فى الغيط ده. دنيا بارتباك = هاااا لالالا خالص…احم ممكن حاجاتى عشان عوزه امشى من هنا لو سمحتو. كان الكل باصص لها بشك فبتبص دنيا لتلقا شنطتها و حجتها محطوطين على المكتب فاخذت دنيا الشنطه و لبست الكاب و رفعت الظعبوط و لسه هتخرج من المكتب ولكن مسكها فهد باعتراض… وقال بحده = استنى اهنه.
شدت دنيا اديها من ايد فهد بضيق وقالت = ممكن حضرتك متمسكش ايدى تانى….كدا حرام. فهد بتفاجأ = احم اسف مقصدش عاد. نظر له ماهر و عز بصدمه فدى اول مره فهد العزيزه يعتزر لحد فقال سالم بتعجب = انتى ايه حكيتك وليه بتهربى من الراجل ده بالظبط. دنيا بضيق = وانتا مالك او بصحيح العباره و انتم مالكم اساسآ بيا…انا رجعت عشان اخد حاجاتى و اخدها لان اللى جواها مهم…و همشى من هنا و حالآ…ولو خيفين لاروح و اقول للبوليس على اللى حصل….فانا لا اسمع لا اروا لا اتكلم …..خلاص خلصنا.
فجأه ضحك فهد بسخريه و مسح انفه بطريقه رودنيه وقال = بصى يا حلوه…لو انتى مفكره انك بس ممكن تفكرى اننا ممكن نخاف من واحده زييك…فانسى بدل مطبق حديدك ده و اخليكى عمـ*ـيه و طر*شه و خر*صه…هممم اظن مخك الزنخ ده فهم كلامى زيين. دنيا بسخريه من كلام فهد = نينينيني….بقولك ايه ياعم الصعيد انت…بلاش وحياة ابوك تهتدنى تانى…لان دنيا الاصلى مش بتتهدت يا فهد العزيزه…ولو انتم خمس رجاله اد الحيط فأنا بنت…اه بس بـ100 راجل….مافهوم استاذ فهد العزيزه.
كانت دنيا بتكلم فهد بثقه كبيره و قو*ن ادهش الكل من جرائتها بتحدث بهي الطريقه امام فهد العزيزه اما فهد عجبو تلك الفتاه كثيرآ و عجبته قو*تها و شجاعتها… فقال فهد بتحدى = بقولك ايه يا حلوه…انتى مش اد فهد العزيزه يااا مجنونه هانم. دنيا بتحدى مثله = هه ولا انت اد دنيا الاصلى ياااا عنيد بيه. كان الكل متنح حرفيآ ففهد مقدرش رجال بشنبات انهم يتحدوه هكذا امال بقا لو كانت بنت هيا اللى بتتحدى فهد العزيزه بجلالد قدره…
فقال ماهر بزهول = يوجعه مربربه…بقا فهد العزيزه اللى عمره ما اتحداه راچل دلوقت بتتحداه حتة حر*مه. نظرت له دنيا بغيظ وقالت = الحر*مه دى ليها اسم على فكره…اسمى دنيا ايمن الاصلى. عز بتعجب = امممم انتى مش من البلد. دنيا ببرود = لا لسه جيه البلد الضهر انهارده. فهد بخبـ,,ــــث = هربانه صوووح. دنيا بصدمه = عرفت ازاى . فهد بتريقه = كنت متأكده…هه ماهو اكيد يا حلوه بالمنظر اللى انتى فيه ده اكيد يعنى مش لابسه اكد عشان خايفه مثلآ على بشرتك لتاخد ضر*بت شمس اياااك .
دنيا بغيظ = بعيدآ عن تريقتك…بس ميخصكش لو كنت هربانه او لا. فهد بحده = لع يخصنى. دنيا بضيق = لا ميخصكش هه. عاصم بقرف فجأه = تبجى اكيد خا*طيه و هربانه من اهلك عشان اكده. نظر له فهد بغضــ,,ـب و كذلك عز و سالم و ماهر فدائمآ عاصم كلامه دبش ومش بيفكر فى اللى بيقوله فنظرت له دنيا باستغراب للكلمه… وقالت = يعنى ايه خا*طيه؟ تحولت ملامح الكل للضيق و هم ينظرون لعاصم فقالت دنيا بتعجب = مالكو يا جما.عه ليه سكتين كدا…معناها ايه الكلمه دى يا استاذ انت.
كان فهد هيرد عليها ولكن قاطعه كلام عاصم الذى قال = يعنى بنت شما*ل و من غير شرف ولا اصل و غلطت مع حد و هربت قبل ما تتكشف حقيقتها و نهايتها هتكون زى اي نهاية بنت عا*هره. فهد بغضــ,,ـب جحيمى = عاصممممممم احضرم حالك و اتكتم عاد.
دنيا بسبات = لا عادى يا استاذ فهد…بص يا استااااذ عاصم انت زى كل الناس بتفكر بوجهة نظرك انت المريضه عشان الناس الوعيه بتفكر فى الكلام قبل ما تقوله و تستعمل عقلها قبل درعها…بس احب اوضحلك معلومه يا استاذ عاصم…انا لما هربت من بيت اهلى فهربت عل
شان مكنش سلعه رخـ*ـيصه فى ايد اب قو*ات…مو*ت مراته بحسرتها و عشان هوا اب لخمس بنات قرر يبعهم بنت ورا التانيه..باع من بناته تلاته واتبقو اتين…انا و اختى اشتغلت و اتعلمت و صرفت على تعليم اختى على امل ان اكون انا و اختى حاجه كبيره عشان اول ما نجمع قرش اخد اختى و
نمشى من البيت ده خالص…بس للاسف اللى اسمه ابونا رفض يخلينا حته نحلم بحريتنا بعيد عن بشاعت اللى بنشوفه معاه من ضر*ب و ايهانه و زل و سب فى الراحه و الجيه…و قرر يبعنى لواحد من اعيان البلد هنا بالاسم جوازه لراجل اكبر منى بـ 40 سنه يعنى عنده 70 سنه….يعنى منه للقـ,,ــــبريعنى هضيع عمرى و شبابى و حياتى مع واجل اد ابويا لا اد جدى…ولما رفض و صممت على الرفض…ابويا ضر*بنى و بهدلنى و فضل يتكلم عن شرفى و انى بعمل كدا عشان غلط مع شخص و مخبيه ههه زى ما حضرتك قولت…براڤو…و كان هيخدنى عند دكتورة نسى ليطمنو على
شرفهم…بس صمم عريس الهنا انى مكشفشى عشان لو مطلعتش بنت يقتـ*ـلنى عشان رفضه…طبعآ بعد ما ياخد منى اللى هوا عوزه و يكمل براحته زل و اهانه و ك*سر فيا بجحت انى مش بنت حتا بعد ما يتأكد انى بنت…وانهارده المفرود كان يوم كتب كتابى من عريس الهنا و الدخله هتكون بلدى هنا فى بيته فى اليلد دى…وعشان انقذ نفسى منهم هربت بعد ما اطمنت ان اختى بعيده عن شرهم هما الاتنين….ولما هربت…هربت بسبب ترجى اختى الصغيره ليا انى امشى و بلاش اقع فى نفس النا*ر اللى وقعو فيها اخوتنا البنات.
Flash Back ★ دنيا بدموع= ازاى…ازاى عوزنى اتجوز الانسان ده لالالا مستحيل مستحيل ده يحصل يا يارا. يارا شقيقة دنيا الصغيره = و مين قالك انك هتسمحلهم بده يا دنيا…وبعدين مالك…معقوله دنيا الاصلى بتعيط هه امال فين الشجاعه وفين البت القو*يه المسترجله اللى ميقدرش اي حد يقف فى وشها. دنيا بتعب = طب اعمل ايه دلوقتي يا يارا…سعدينى. يارا بحده = لازم تهربى يا دنيا…ودلوقتى حالآ. دنيا بصدمه = ايه اهرب…مستحيل وانتى لالالا انسى الكلام ده.
يارا بتفكير = انا عندى فكره…انا هتحجج لبابا بانى لو قعت اكتر من كدا هبوظ الجوازه و انتى عارفه ابوكى…لما يعرف كدا هيرمينى عند اي حد من قرايبنا فنا هاخد حاجاتى و هروح عند اي اخت من اخوتنا و انتى اهربى بسرعه من هنا…ولما بابا يسألنى عليكى هقوله معرفش واعمل نفسى مصدومه انك هربتى و سبتينى وكدا…خلاص. دنيا بتفكير فى كلام شقيقتها فقالت = خلاص…موافقه. فرفعت اصــ,,ـابعها بتوعد وقالت = بس توعدينى ان لو بابا جبرك انك تتجوزى خليل ده….تروحى قسم البوليس و تأدمي بلاغ فيهم…تمام يا يارا.
رفعت يارا اصــ,,ـابعه لشقيقتها ووعدتها بابتسامه لتطمن شقيقتها برغم القلق اللى يملأ قلبها… ولكن قالت بقو*ه مزيفه = اوعدك يا قلبى. Back ★ نهت دنيا كليمـ,,ـــاتها بألم = اظن انك كدا عرفت انى مش خا*طيه زى ما قولت يا استاذ عاصم ولا حكيتى كذبه كمان. وتركتهم دنيا و خرجت من المكتب بدموع فقال فهد بغيظ = حسابك معايا بعدين.
وتركهم فهد و خرج خلف دنيا بسرعه فنظر عز و سالم و ماهر لعاصم بغيظ فحس عاصم بالندم لكلامه لدنيا ولكن هوا ميقصدش انه يجرحها فهذا طبعو مع الكل دبش و مش بيفكر فى كليمـ,,ـــاته غير بعد ما يتكلم و يجرح الناس من ورا كلامه… فى الخارج… نده فهد على دنيا بسرعه = دنيا…دنيا…استنى. لفت دنيا لفهد و قالت باختناق = نعم يا استاذ فهد…فيه اي كلام جارح تانى عاوز تقوله انت او اي حد من قريبك.
فهد بأسف = احم انا بتأسفلك نيابتن عن عاصم ابن عمى…هوا ميقصدش يچرحك فى الحديد اكده. دنيا بهدوء = لا عادى مش مشكله…انااا اللى حابه اعتزر ليك على كلامى اللى فيه تطاور ليكم…بس انا كدا مجنونه و بتكلم بعفويه دايمآ. فهد بابتسامه جذابه لاول مره يبتسمها لحد فقال = ولا يهمك…انتى معظوره فى حديدك ربنا يعينك انتى و اخواتك على ما بلاكم…احم بس مقولتليش مين الراچل ده اللى كان عاوز يتچوزك.