مليكه :- وهى منهاره والدموع نازله منها انا شوفت خيال حد وشوفت المسدس واقع على الأرض مسكته علشان اشوف مين فى المكان وعمل كده فى نفس الوقت لاقيتكم داخلين وكيل النيابه :- مليكه عبدالرحمن اعترفى انك قـ,ـتلتيهم بدافع الغيره بعد ما شوفتيهم فى وضع مخل فى اوضت النوم مليكه :- محصلش محصلش وكيل النيابه :- احنا مضطرين نتحفظ عليكى لحين انتهاء التحقيق مليكه :- ط.ط.طيب عايزه اطمن على فهد حصله ايه وكيل النيابه :- يا عسكرى تعال خدها على البوكس
مليكه :- بدموع عايزه اطمن على فهد ابـ,ـوس ايديكم وكيل النيابه :- خدها يلا مليكه :- بدموع لالالا فههههههههد العسكرى :- انجرى يلا قدامى وفى الوقت ده خرج فهد على السرير النقال مع بتوع الإسعاف وسحر نفس الحكايه مليكه :- بدموع وهى بتحاول تروح عنده فهد اوعى تسبنى فهد علشان خاطر ولادنا قوم بالله عليك قوم مقدرش اعيش من غيرك لو حصلك حاجه همـ,ـوت العسكرى :- امشى يا بت مليكه :- فهد رد عليا انت ليه ساكت اوعى يا فهد تبعد وتسبنى اوعى انت وعدنى عمرك ما هتبعد عنى وعمرك ما وعدنى بحاجه ومنفذتهاش
بتوع الإسعاف نزلو فهد فى عربية الإسعاف ومشيو بيه مليكه :- نزلت وراها وقعدت تبص على عربية الإسعاف وتصرخ وتقول فههههههههد متسبنيش بالله عليك يا فهد فههههههههههد واغمى عليها العسكرى :- قومى يا بت بلاش تمثيل وقعد يضـ,ـرب على وشها بس ما فقتش بص لزميله وقال اطلع بلغ حسام باشا بسرعه وطلع العسكرى بلغ وكيل النيابه حسام وكيل النيابه :- نزل يجرى وحاول يفوق مليكه بس مفقتش اطمن أن النبض شغال وانها عايشه وجت الإسعاف وفاقت فى العربيه
مليكه :- بدموع فهد انا عايزه فهد جوزى حسام :- ممكن تهدى يا مدام شويه مليكه :- عايزه اطمن على فهد حسام :- بعد ما قتـ,ـلتيه عايزه تطمنى عليه مليكه :- بدموع انا معملتش حاجه ومقدرش أاذى فهد ده هو النفس اللى بتنفسه ازاى هقدر اوجعه وازاى اقدر أذى روح خلقها ربنا مستحيل اعمل كده حسام :- حس بصدق كلام مليكه بصلها وقال انتى دلوقتى كويسه مليكه :- ازاى هكون كويسه وجوزى وعمرى كله فى حاجه وجعه ازاى
حسام :- مدام مليكه احنا لازم نروح النيابه علشان نكمل التحقيق معاكى مليكه :- بدموع وحياة اغلى حاجه عندك عايزه اطمن على فهد حسام :- نروح النيابه وهناك هنعرف حالته ايه بالظبط ونده على العسكرى واخد مليكه فى البوكس وراحو على النيابه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، عند مى حاولت توصل لمليكه بأى طريقه بس فشلت افتكرت اسر مسكت تليفونها واتصلت عليه وانتظرت الرد مى :- السلام عليكم اسر :- وعليكم السلام ازيك يا اوزعه عاش من سمع صوتك
مى :- وهى متوتره اسر الحقنى اسر :- بخضه خير يا مى فى ايه مى :- حكت لأسر اللى حصل فى مكلمة مليكه اسر :- طيب مقلتش هى فين ولا اى كلمه تانيه تدل على مكانها مى :- بدموع لاء يا اسر هى مقلتش غير الحقينى يا مى اسر :- طيب انتى فين دلوقتى مى :- انا وقفه جنب الشركه بتاعة فهد اسر :- طيب انا جاى ليكى حالا مى :- بسرعه بالله عليك يا اسر
وقفلت مع اسر وفى الوقت ده تليفونها رن برقم باسم مى :- ايوه يا باسم باسم :- موصلتيش لحاجه مى :- لاء لسه برضه باسم :- نورهان اندفـ,ـنت وبليل العزا اجيلك مى :- لالالا خليك انت ريح وحضر عندك كل حاجه وانا اتصلت بأسر ابن عمى وجاى ليا دلوقتى باسم :- وليه تتصلى بيه مى :- هو فى مقام اخويه وملناش حد غيره يقف جنبنا وعن اذنك علشان هو وصل اهو وقفلت مع باسم باسم :- اتغاظ منها بس الوقت مش مناسب راح يشوف اللى وراه
عند مى اسر :- تعالى يا مى اركبى مى :- ركبت جنب اسر وهى متوتره وقالت انا خايفه عليها اوى يا اسر اسر :- طيب أهدى شويه وفكرى كده تكون راحت فين مى :- معرفش ده حتى النهارده محدش جه الشركه النهارده خالص وده اللى قلقنى اكتر اسر :- طيب فهد اتصلتى عليه مى :- ايوه مش بيرد ومحدش فى الفيلا يعرف مليكه راحت فين بس الغريبه قالو أن فهد نزل الشركه وهو مجاش النهارده
اسر :- طيب لو هو نزل الشركه ومجاش يبقى ممكن عمل حـ,ـادثه ولا حاجه ومليكه عرفت وراحت ليه ولما انتى اتصلتى بيها قالت كده وقفلت مى :- طيب نتصل على المستشفيات نسأل كده اسر :- ماشى ومسك تليفونه وقعد يتصل على المستشفيات ويسأل على اسم فهد ومليكه لحد ما وصل لاسم فهد فى المستشفى اسر :- بصدمه انت بتقول ايه فى المستشفى :- ايوه حضرتك الاسم ده وصل من شويه مضروب بالرصاص هو وواحده معاه اللى معاه ماتت وهو حالته خطر جدآ لان الرصاصه جنب القلب علطول وحاليآ فى العمليات
اسر :- بخوف ط ط طيب اللى معاه اسمها ايه فى المستشفى :- ثوانى حضرتك وبعد شويه رد عليه وقال اسمها سحر عبد الكريم اسر :- اخد نفس وطلعه وقال طيب حضرتك متعرفش مين عمل كده فى المستشفى :- والله حضرتك بيقولوا مراته بس معنديش معلومات اكتر من كده بس ممكن تروح النيابه وحضرتك تعرف كل حاجه مراته موجوده هناك اسر :- بصدمه ش.ش.شكرآ وقفل التليفون مى :- بخوف ودموع اوعى تقولى أن مليكه حصلها حاجه