قدر صرخت صرخة طويلة أيقظت ادهم
ادهم : قددددددر
يتبع ….
ال7
قدر فضلت قاعدة على السرير لحد ما ادهم راح فى النوم على الأرض
قدر اخدت مخدة و نامت قدام الخيمة
فى الفجر
فى أفعى تقترب من قدر اللى نايمة على الارض فجأة
قدر صرخت صرخة طويلة أيقظت ادهم
ادهم :
قددددددر
خرج من الخيمة لقى شاب من القبيلة يدعى فراس ق*تل الافعى و بيبص على قدر اللى بدأت تفقد وعيها من لد*غة الافعى
فراس لسه همسك رجل قدر علشان يشيل السم قبل ما ينتشر
ادهم مسك رجلها و هو اللى شال السم و دخل بيها الخيمة
فراس : أنا هجيب الحكيمة تساعدك
ادهم :
شكرا
ادهم استغرب ايه اللى جاب فراس جنب خيمتهم علما بأن الخيمة كانت مكانها بعيد عن باقى خيم القبيلة يعنى فراس مش هيقدر يسمع صريخ قدر و يجى بالسرعة ديه الا لو هو كان قريب اصلا من الخيمة من البداية
فراس جاب الحكيمة و أدهم و فراس طلعوا بره الخيمة
فراس : أنا فراس الابن الكبير لشيخ القبيلة
ادهم : تشرفنا شكرا على اللى عملته
فراس : لاء شكر على واجب يا باشمهندس بس ايه خلها تنام بره كده
ادهم بكدب :
لاء هى مكنتش بره ديه بس خرجت تعمل حاجة فحصل كده
فراس عرف أنه بيكدب بس مرضاش يقول
الحكيمة خرجت من الخيمة
الحكيمة : هى كويسة دلوقتى بس محتاجة ترتاح على الأقل يومين و فى دوا لازم تجيبه ليها
فراس : متقلقش أنا هخرج مش هرجع غير بالدوا على الصبح بالكتير يكون عندك
ادهم استغرب اهتمام فراس بقدر و لكن كان المهم عنده قدر و بس
ادهم فضل جنب قدر لحد الصبح و فراس جاب الدوا ليها
قدر فاقت و هى حاسة بالاعياء الشديد : ايه اللى حصل
ادهم :
انتى ايه نيمك بره الخيمة ليه عندتى يا قدر ليه كنتى هتبقى مبسوطة لو حصلك حاجة…. فى أفعى لدغتك بليل مبسوطة انتى دلوقتى
قدر : أنا مكنتش اعرف ان ممكن يحصل كل ده
ادهم : قدر انتى لازم تسمعى الكلام عندك ده مش صح
قدر بضعف : حاضر
ادهم : يا قدر أنا مقصدش حاجة أنا خايف عليكى أنا رايح اجيبلك اكل لازم تتغذى اوعى تتحركى
قدر : حاضر
ادهم راح يجيب اكل رجع ملكش قدر فى الخيمة
يتبع
ال8
ندى_احمد
ادهم : يا قدر أنا مقصدش حاجة أنا خايف عليكى أنا رايح اجيبلك اكل لازم تتغذى اوعى تتحركى
قدر : حاضر
ادهم راح يجيب اكل رجع ملكش قدر فى الخيمة
ادهم بدأ يدور على قدر فى القبيلة و راح لفراس
فراس : لاء مشوفتهاش هى هتروح فين
ادهم : معرفش هى متعرفش حد ولا تعرف المكان هنا أنا خايف تتوه
فراس : أنا هروح ادور معاك استنى
ادهم : لاء أنا هروح لوحدى و سابه و مشى
فراس دخل خيمته
قدر : عرف حاجة
فراس :
لاء بس ليه تعملى كده ده راح يدور عليكى
قدر : لو مرجعتش لاحمد ادهم هيبقى فى خطر لازم اعمل حاجة تخرج ادهم من كل ده
فراس : بس لازم تعرفيه حرام ده قلقان عليكى جدا
قدر : لو كنت قلتله مكنش هيسبنى
فراس : أنا مش هقدر اشوفه كده انتى عارفة يعنى ايه يدور عليكى فى الصحراء ديه كلها و انتى هنا أنا على الأقل هقوله انى شوفتك ركبتى عربية و مشيتى
قدر : ماشى ده حل كويس
فراس راح لادهم و قاله زى ما اتفق مع قدر
ادهم :
أنا كنت عارف دماغها ناشفة
ادهم ساب القبيلة و بدأ يدور على بيت احمد علشان ياخد قدر
قدر على بليل فراس وداها القاهرة
فراس : قدر ده رقمى لو حصل اى حاجة أو احتاجتى حاجة كلمينى
قدر : شكرا يا فراس على كل حاجة
فراس : خلى بالك من نفسك
قدر : حاضر
قدر طلعت البيت لاحمد جوزها
احمد فتح الباب و أنصدم فى الاول أنها قدر و لكن تعبير وشه تغيرت للشر
احمد باستهزاء :
قدر ايه اللى جابب و الحيو*أن اللى هربتى معاه خد غرضه و رماكى و الله لحبسك انتى و وهو
قدر : أنا جيت ليك علشان نبدا على جديد و متعملش حاجة
احمد : بالسهولة ديه مش قبل ما تاخدى عقابك الاول يا قدرى
قدر بخوف : انت هتعمل ايه
احمد و هو بيق*لع الحزام : ولا حاجة يا حبيبتى بس انتى عارفة لازم تتعقبى علشان تحرمى تعملى كده
قدر :
معملتش حاجة يا احمد أنا اسفة سيبنى فى حالى
احمد ضر*بها بالحزام لحد ما قدر بدأت تنز*ف و فقدت الوعى
فجأة احمد ……
يتبع
ال 9
ندى_احمد
قدر بخوف : انت هتعمل ايه
احمد و هو بيق*لع الحزام : ولا حاجة يا حبيبتى بس انتى عارفة لازم تتعقبى علشان تحرمى تعملى كده
قدر : معملتش حاجة يا احمد أنا اسفة سيبنى فى حالى
احمد ضر*بها بالحزام لحد ما قدر بدأت تنز*ف و فقدت الوعى
احمد سابها و نزل
عند ادهم فضل يدور على بيت قدر و لكن بدون فايدة
عند قدر قامت بعد ساعات و هى مش قادرة تقوم من كتر الضر*ب و اتسندت لحد الحمام و هى تحت الدش بتعيط و هى بتسترجع كل حاجة.
و أنها مخترتش اللى هى فيه و عملت كده علشان تبعد ادهم عن المشاكل و استحملت العذا*ب اللى هى فيه علشانه لان عارفة أن احمد ممكن ياذ*ى ادهم و كان نفسها تكون فى حلم و أن كل ده مش حقيقى و حسيت أن دموعها اكتر من ماية الدش و شايفة د*مها مختلط مع الماء و غمضت عينيها و تخيلت لو كانت لسه مع ادهم سمعت صوت الباب اتفتح و كان احمد
قدر لبست بسرعة و هى خرجت من الشاور شافت احمد قاعد على كرسى فى اوضتهم و شكله مش فى وعيه اوى و كان سكرا*ن
احمد قام يطوح و
غير متزن فى مشيته
قدر بخوف منه
احمد : اعمليلى قهوة
قدر رحت على المطبخ
لقيت احمد جاى وراها و يغرس رأسه فى رقبتها
و قدر غمضت عينيها من الخوف من الجاى و هى قرفانة من ريحة احمد و بدأت ترعش و هى نفسها يبعد
احمد لف وش قدر له و بص لها و كان فى جرح فى شفايفها جيه يحط أيده عليه قدر بعدت عنه و راحت كأنها بتجيب السكر
احمد : قدر أنا آسف
قدر باستهزاء : آسف …. اسف على ايه بالضبط
احمد :
انى اتعصبت يوم فرحنا بس انتى عارفة انى عصبى و انتى لازم متعنديش معايا
قدر : بجد انت مصدق نفسك انت شكلك نسيت أنت جر*تنى فى الشارع يوم فرحى و كل لحظة خلتنى اتذ*ل
احمد اتغير ملامح وشه من الطيبة للشر تانى
احمد : لاء شكلك نسيتى انك هربتى يا فا*جر*ة و لو فاكرة انى غفرت ليكى على عملتك و بتاسفلك يبقى هبلة و لسه متعرفنيش
قدر : أنا فعلا معرفكش و عايزة أطلق فى هدوء
احمد ضحك بسخرية :
بصى يا قدرى انتى قدرك انى ابقى جوزك محدش بيهرب من قدره يا حلوة
و جيه يقرب منها قدر سحبت سك*ينة و الارض اتملت د*م
يتبع …..
يا ترى كان د*م مين ؟؟؟
يتبع
ال 10
ندا احمد
قدر : أنا فعلا معرفكش و عايزة أطلق فى هدوء
احمد ضحك بسخرية :
بصى يا قدرى انتى قدرك انى ابقى جوزك محدش بيهرب من قدره يا حلوة
و جيه يقرب منها قدر سحبت سك*ينة و الارض اتملت د*م
احمد جرى على قدر اللى غرقانة فى د*مها
احمد شال قدر و راحوا المستشفى
الدكتور : احنا محتاجين كيسين دم بسرعة و مش لاقين فصيلة د*مها فى بنك الد*م عندنا محتاجين متبرع بسرعة
احمد ببرود :
اتصرف ازاى مش فاهم مش هلاقى دلوقتى
الدكتور سابه و مشى
احمد روح عادى و قال بكرة الصبح يعدى يشوف قدر فاقت ولا لسه
بعد ساعات فى المستشفى قدر فاقت و لقيت فراس قدامها
قدر بتعب : أنا فين ايه اللى حصل
فراس : قولتلك مترجعيش ليه تعملى فى نفسك كده اهو سابك مرمية فى المستشفى و روح بيته ينام لولا أنا كنت قلقان عليكى و مروحتش كان زمانك روحتى فيها
قدر :
انت ايه خلاك تساعدنى طول الفترة ديه
فراس بابتسامة مك*سورة هعرفك فى الوقت المناسب دلوقتى لازم ترتاحى دلوقتى
قدر نامت و الصبح لقيت نفسها فى بيت لوحدها قامت تدور فى البيت كله مفيش حد و لقيت ورقة و موبيل على السفرة كانوا من فراس
قدر قرأت الورقة و عرفت أن فراس نقلها بيت بعيد عن احمد و أنه بيمشى فى إجراءات الطلاق
قدر فرحت أنه اخيرا ممكن تبعد عن احمد و بيبقى نفسها ادهم يظهر تانى
عند ادهم كان قاعد فى بيته بيفكر يا ترى قدر بيحصل فيها ايه دلوقتى
و بيقطع تفكيره خبط الباب
بقوة و كان احمد
احمد : فين قدر
ادهم و هو مش فاهم : قدر …. هى مش رجعتلك
احمد : انت هتستعبطنى يلا ولا ايه لاء ده أنت متعرفنيش
ادهم : أنا معرفش مكان قدر و اطلع بره احسن ما تخرج منها بس مش على رجلك
احمد خرج لما حس أن فعلا قدر مش مع ادهم
ادهم نزل يدور على قدر لما عرفت انها هربت تانى