طفلتى الهاربه بقلم ندى احمد

و جاله اتصال من فراس أنه عايز يقابله
ادهم راح المكان اللى قاله عليه فراس
ادهم : خير … انت اصلا ايه اللى جابك القاهرة
فراس : انت عرفت أن قدر هربت تانى من احمد
ادهم : عرفت بس أنا مش فاهم هى بتعمل كده ليه …ليه اصلا رجعتله
فراس : مش مهم دلوقتى المهم ندور عليها
ادهم : طيب فين احنا المفروض ندور فين و ازاى
فراس : معرفش بس هنحاول قدر ملهاش غيرنا
ادهم بص باستغراب لفراس أنه اصلا ميعرفش قدر ليه مهتم كده
ادهم :

انت فى القاهرة بقالك اد ايه
فراس : لسه جاى الصبح
ادهم حس أن فراس غريب و أنه مش بيقول الحقيقة
ادهم : أنا مضطر اقوم لازم اروح اقدم على إجازة
فراس :

و انا كمان محتاج اعمل كام حاجة لابويا هنا
و قام كلا منهم و لكن ادهم مشى ورا فراس و وقف عند صيدليه
ادهم فضوله خلا يدخل و يعرف فراس اشترى ايه و عرف أنه اشترى حبوب منع الحمل و مهدئ و منوم
زاد الشك عند ادهم اكتر و فضل ماشى وراه لحد ما وصل بيت و لكن البيت كان عليه حراسة مشددة و مش اى حد يقدر يدخل البيت
يتبع ….
يا ترى فراس ناوى على ايه و هل أحمد سكت كده على اختفاء قدر

ال 11
ندى_احمد
ادهم فضوله خلا يدخل و يعرف فراس اشترى ايه و عرف أنه اشترى حبوب منع الحمل و مهدئ و منوم
زاد الشك عند ادهم اكتر و فضل ماشى وراه لحد ما وصل بيت و لكن البيت كان عليه حراسة مشددة و مش اى حد يقدر يدخل البيت
فراس دخل البيت لقدر
قدر : فراس أنا عايزة اقابل ادهم
الرواية حصري ل مدونه دار الروايه المصريه
فراس بكدب : أنا بحاول اوصله بس أنا سمعت أنه سافر
قدر : طيب مينفعش نوصل لرقمه و أكلمه
فراس :

هحاول يا قدر اوصل لرقمه
قدر : هو أنا هفضل هنا لحد امتى
فراس : لحد ما تطلقى
قدر : فراس ممكن تقولى ليه بتعمل معايا كل ده
فراس : قدر قولتلك هتعرفى فى الوقت المناسب و طلع فراس من جيبه الأدوية اللى جابها
فراس : بصى ده حبوب منع الحمل و مهدئ و منوم علشان لو حصل اى حاجة و احمد عرف يوصلك يكونوا معاكى احتياطى
قدر : هو احمد ممكن يوصلى
فراس : لاء أنا بقولك احتياطى مش اكتر
قدر : ماشى
فراس :

قدر متحاوليش تمشى أو تطلعى بره ارجوكى مش عايز تبوظى كل اللى بعمله لو حد عرف انك هنا هيكون ده حاجة ضدك مش فى صالحك
قدر : حاضر
طفلتى الهاربة بقلم ندى احمد
قدر من جواها بدأت مترتحش لفراس و أنه مخبى حاجة
و مشى فراس و نبه أن محدش يدخل لقدر
ادهم فضل يلف حوالين البيت لحد ما وصل لضهر البيت و مكنش فى غير حارس واحد عرف ادهم يضر*به و طلع البيت
لحد ما لقى قدر جوا البيت نايمة
ادهم فضل يصحى فى قدر من بعيد : قدر ….

قدر …قددددددر قومى
قدر بخضة : فى ايه. …. ادهم انت ازاى هنا
ادهم : قومى يلا معايا انتى ازاى هنا
قدر : فراس جابنى من المستشفى و بيساعدنى
ادهم : يعنى هو مش خط*فك و جاية بمزاجك و انا اللى قاعد خايف عليكى و انتى اصلا هربتى و سيبتينى علشان تهربى مع فراس
الرواية حصري ل مدونه دار الروايه المصريه
قدر : لاء مش زى ما انت فاهم أنا هربت منك علشان خايفة عليك
ادهم : والله شايفانى عيل مش قادر احميكى يا قدر
قدر :

لاء يا ادهم أنا كنت بحاول اوصلك و اعرفك ايه اللى حصل بس فراس قالى انك سافرت
ادهم : قومى انتى هنا مش فى امان فراس بيلعب عليا أنا و انتى
قدر : أنا حسيت أنه فى حاجة مخبيها
ادهم اخد قدر و مشيوا من البيت منغير ما يشعر بيهم الحراس
ادهم ودى قدر بيته
ادهم : قدر انهاردة مش هرجع غير بورقة طلاقك من احمد و ده وعد منى
قدر : ادهم أنا خايفة عليك احمد مش سهل
احمد :

قدر اسمعى الكلام بس و انهاردة هتطلقى
باب الشقة خبط و كان احمد
ادهم فتح الباب
احمد دخل عليهم
احمد باستهزاء : و ياترى هتطلقها ازاى يا ادهم
يتبع ….
يا ترى قدر هتطلق انهاردة و فراس ليه بيعمل كل ده بارت 12 💜

احمد : قدر اسمعى الكلام بس و انهاردة هتطلقى
باب الشقة خبط و كان احمد
ادهم فتح الباب
احمد دخل عليهم
احمد باستهزاء : و ياترى هتطلقها ازاى يا ادهم
ادهم : ايه ده كويس كنت جايلك
احمد : وفرت عليك المشوار بس أنا جاى اخد مراتى و امشى
ادهم : لاء ما هى قدر هتطلق منك و دلوقتى
احمد ضحك باستهزاء : عارف حلو النمرة اللى بتعملها ديه يا ادهم بس عايز افهمك انك بتلعب مع الشخص الغلط
ادهم :

تقصد علشان تاجر سلا*ح يعنى طيب ده اصلا اللى خلانى هعرف أطلقها منك……. بص يا احمد أنا دلوقتى عرفت انك داخل فى صفقة العمر و حاطط فيها كل فلوسك بس لحظك السيئ وقعت أنا فى طريقك و عرفت معاد و مكان التسليم فى حد مستنى منى مكالمة أقوله يبلغ ولا لاء و ده متوقف على انت هطلق ولا لاء و خلى بالك مفيش وقت كلها نص ساعة و الراجل هيتصل لو مردتش هيبلغ على كل حاجة
الرواية حصري ل مدونه دار الروايه المصريه
احمد : و انا ايه يضمنلى لما أطلق متغدرش عايز ضمان
ادهم :

مفيش اى ضمان الضمان الوحيد تطلقها و وقتها تروح لحالك
احمد : موافق و راحوا كلهم على اقرب مأذون
و فعلا قدر اتطلقت و هى مش مصدقة لحد ما خرجت من عند المأذون
طفلتى الهاربة بقلم ندى احمد
احمد : قدر لو كنتى فاكرة أن حياتك معايا كانت الجح*يم فالجح*يم اللى بجد بدأ من دلوقتى
ادهم : روح شوف حالك يا استاذ احمد يلا
احمد بيبص على ادهم : مش هينفعك
ادهم اخد قدر و مشيوا
قدر فى العربية مع ادهم
ادهم : مبروك يا ست البنات
قدر :

شكرا اوى يا ادهم
ادهم : مفيش بينا الكلام ده يا قدر دلوقتى انتى هترجعى على بيتى و انا هتصرف اليومين دول
قدر : لاء أنا هروح ابيع حلقى الدهب و اجر شقة لحد ما القى شغل
ادهم : حلق مين ده
قدر : ده حلق ماما الله يرحمها اخر حاجة ادتهانى قبل ما تم*وت
ادهم : طيب ينفع تسمعى الكلام و تحتفظى بحلق ماما
قدر : ادهم …
ادهم : مش هعيد كلامى قولت
و راحوا على البيت و لسه بيفتح باب الشقة لقى حد وقفه

شروق خطيبة ادهم : ادهم انت فين كل ده
ادهم ارتبك و وقف مش عارف يقول ايه و نظرة قدر المصدومة
يتبع ….
بارت 13🙂💜 و راحوا على البيت و لسه بيفتح باب الشقة لقى حد وقفه

شروق خطيبة ادهم : ادهم انت فين كل ده
ادهم ارتبك و وقف مش عارف يقول ايه و نظرة قدر المصدومة
شروق : مين ديه يا ادهم
ادهم : طيب ندخل و نتكلم
قدر : معلش مش هقدر …
ادهم : قدر يلا ندخل
شروق مستغربة مين ديه اصلا
الرواية حصرى لمدونة دار الرواية المصرية
ادهم : خير يا شروق
شروق : من ساعة ما سافرت و انت مسالتش عليا فى ايه يا ادهم
ادهم : شروق مش انتى اللى كنتى عايزة تبعدى
شروق :

و انت يعنى ما صدقت يا ادهم اللى بينا ما احنا دايما بتخانق
ادهم : شروق انتى دايما ضمنى وجودى يعنى تفضلى تتخانقى و تقوليلى خلاص انسى
شروق : ده واضح أن فى حاجات كتير اتغيرت فى الفترة اللى غبت فيها
طفلتى الهاربة بقلم ندى احمد
ادهم : أنا كنت بحبك يا شروق بس انتى كنتى شايفة حبى ليكى مجرد حاجة بتسلى بيها وقتك
شروق : أنا فى نظرك كده يا ادهم
ادهم :

أيوة يا شروق انتى حد انانى
شروق هى بتحاول متبينش دموعها و نزلت من بيت ادهم
قدر خرجت من الاوضة
قدر : أنا مضطرة امشى
ادهم بعصبية : ممكن يا قدر كفاية عند أنا مش طايق حاجة دلوقتى
قدر: أنا اسفة أنا مقدرة انك فى وقت صعب بس وجودى هنا هيخلى خطيبتك تضايق و هعملك مشاكل
ادهم : شروق مش خطيبتى يا قدر احنا سيبنا بعض
قدر : أهدى بس انت علشان متعصب الصراحة باين بتحبك و لو مش بتحبك مكنتش جات لحد بيتك يا ادهم انت كنت قاسى معاها
ادهم :

انتى بتتكلمى جد
قدر : أيوة
الرواية حصرى لمدونة دار الرواية المصرية
ادهم : انا نازل علشان متعصبش اكتر…. و قدر خليكى مكانك مضطرنيش أقفل عليكى الباب من بره
قدر : يا ادهم بس.
ادهم : قدر كفاية عند أحمد اكيد ناوى على حاجة مش هيسكت لازم متخرجيش من هنا
قدر : طيب انت هتخرج ليه
ادهم : و أنا اخاف منه ولا ايه يا قدر
قدر : مقصدش بس أنا خايفة عليك
ادهم : متخفيش يا ست البنات عليا … و اكمل بجدية متنزليش فاهمة
قدر بكسوف :

حاضر
ادهم نزل يشترى هدوم لقدر و اكل و حاجات للبيت
فراس اتصل بادهم
فراس : ازيك يا ادهم
ادهم : فراس اخبارك
فراس : كويس … عرفت فين قدر
ادهم : أيوة خير فى حاجة
فراس : لا ….ابدا أنا بس بطمن عليها
ادهم :

ماشى و قفلوا
ادهم لسه عايز يعرف فراس كان عايز ايه من قدر
روح البيت لقى قدر نايمة على الكنبة و ضامة نفسها جيه يصحيها صعبت عليه يفوقها و مقدرش يشيلها فضل قاعد جنبها على الكرسى لحد ما النوم غلبه هو كمان
فى الصبح
قدر صحيت لقيت نفسها فى حضن ادهم
قدر بخضة : يالههههههههوى و بعدت بفزع
يتبع …..