فجاة هجموا على رضوى بضر*ب خفيف شعرت فرح بدوار يسيطر عليها وفجاة سقطت ريم:فرح فرح قومى رضوى:ايه اللى حصل ريم:مش عارفة رضوى معلش اندهى لماما وانا هطلب جاسر رضوى:حاضر ريم:الوو جاسر جاسر:ايوه ياريم عارف معاد الغداء والضيوف جاى اهوو ريم:لا ياجاسر فرح تعبانة جاسر:تعبانة مالها فى ايه ريم:مش عارفة كانت قاعدة معانا وفجاة اغمى عليها جاسربقلق:طيب طيب انا جاى اهو مش هتاخر اطلبى الدكتور ياريم ريم:حاضر حاضر بعد وقت ليس بكثير حضر الطبيب وكشف على فرح وخرج للجميع:مبروك ياعاصم بيه جايلك اول حفيد فى عيلة البحيرى
صدمة لحقت بالجميع فكيف تكون حامل ومازال زواجهم على ورق الطبيب:خير ياعاصم بيه فى حاجة عاصم:ها لالا يادكتور متشكرين اوى….. مع الدكتور ياتامر كانت ندا ووالدتها حنان حاضرين فى الفيلا وقت الكشف على فرح حنان:معقول كده لالاجاسر ميستهلش كده ابدا حتة عيلة تضحك عليه عاصم:كفاية ياحنان احنا مش لوحدنا اهل رضوى بره مش عاوزين مشاكل وكلام وسلام ناهد وهى تبكى:ليه يافرح ليه طيب ازاى دول مسافرين محصلش حاجة حنان:اه وشريف كمان كان مستغرب ان كل واحد نايم فى اوضة لوحده
ندا :معلش بقى ياطنط هى اصلا مش من مستواكم الله اعلم اللى فى بطنها ابن مين فى نفس اللحظة حضر جاسر وجد الحزن يخيم عليهم ظن ان فرح اصيبت بمكروه جاسر:فى ايه فرح مالها لم يتحدث احد وظلوا صامتين حتى تكلمت ندا الست فرح المحترمة حطيت راسك فى الوحل ياجاسر الست فرح طلعت حامل ياجاسر قولى بقى حامل منين جاسر:ايه حامل ناهد:ايوه ياجاسر احنااتاكدنا لازم نعرف ابن مين ياجاسر نظر اليهم جميعا بغض*ب وتركهم وصعد لغرفة فرح
جاسر:حبيبتى انتى حامل فرح:ايوه ياحبيبى مش كان نفسك فى نونو جاسر:انا فرحان اوى يافرح ربنا مايحرمنى منك ابدا فرح:بس فين ماما محدش جه ولا حاجة جاسر:دلوقتى كلهم هيطلعوا ياحبيبتى بس انا هنزل واجى على طول فرح:خليك جنبى جاسر:متخافيش ياقلبى راجعلك تانى نزل جاسرالى الاسفل وجدهم جميعا يجلسون بعدما غادر اهل رضوى ندا:جاسر لازم تتطلقها دى جابتلك العار حنان:ايوه ياحبيبى لازم تتطلقها ندا:طبعا دى واحدة استغفر الله محدش عارف العيل ده ابن مين عاصم:كفاية كفاية جاسرهتعمل ايه
وقف جاسر امامهم خلع سترته وشمر ذراعيه ووقف امام ندا وفجاة صفعها على وجهها صرخ به الجميع:جاسر عاصم:انت اتجننت ازاى تعمل كده جاسر:عشان محدش فى الدنيادى يجيب سيرة مراتى على لسانه بربع كلمة ندا وهى تبكى:مراتك شوف مراتك اللى جبتلك العار جاسر:شكلك محتاجة قلم تانى حنان:هى حصلت ياجاسر روح لم مراتك الاول جاسر:انا مراتى مفيش زيها بنتك دى متجيش فيها حاجة واحب اقول للجميع والكل سامعنى فرح حامل فى ابنى دهشة اص*ابت الجميع عاصم:انت بتقول ايه
جاسر:بقول الحقيقة فرح حامل منى ابنى من صلبى يعنى فرح مراتى اودام ربنا واودام الناس واى حد يتكلم فى شرفى هقطع لسانه ناهد:يعنى دخلتم جاسر :ايوه ياماما من يوم خطوبةاكمل ناهد تبكى بفرحة :طيب مقولتش ليه ياحبيبى جاسر:عشان دى حاجة تخصنى انا وفرح مش لازم الناس تعرف وانتى يااللى اسمك ندا لو جبتى سيرة فرح تانى هقطعهولك فاهمة عاصم بفرح:خلاص خلاص ياجاسر اطلع لمراتك وخد بالك منها انا عايز حفيدى يطلع شديد لجده جاسر:حاضر ياحاج
احتضنه عاصم:الف مبروك ياجاسر ايوه كده بيتنا يبقى فيه عيال جاسر:اوعدك ياحاج كل سنة اسلمك عيل خرجت ندا وحنان من البيت بعصبية جاسر بسخ*رية :ابقوه تعالوا صعد جاسر لفرح وجدها امامه تبكى بعد ان سمعت كل شئ جاسر:فرح انتى هنا من امتى فرح:من زمان اوى جاسر:حبيبتى دول اغبي……. وضعت اصبعها على شفتيه:كفاية اللى انت قلته مش هعوز حاجة تانية قبل اص*ابعها بابتسامة:طيب يلا يلا على السرير ضمها بذراعيه:شوفى ياستى انا نفسى فى بنوتة حلوة كده زيك واسميها فرح
فرح:ههههه كل اللى يجيبه ربناكويس ياحبيبى بدات تظهر علاما*ت الحمل على فرح كانت تنظر لنفسها فى المرآة باستنكرار:ايه ده شكلى بقى صعب اوى اتاها جاسر من خلفهايضمها بذراعيه:اومال يعنى هتخلفى ازاى مالازم بطنك تكبر يلا بقى هنتاخر عايزين نلبس عشان الناس اللى جاية فرح:بس تصدق حلوة فكرة رضوى انها تعمل الفرح فى الجنينة جاسر:بس انتى بصراحة عاملة شغل تحفة اضاءة وورد وزينة جميل اوى فرح:اعمل ايه مش حبيبى منعنى من الشغل اعمل ايه بقى جاسر:انتى اتجنتنى ازاى تروحى الشغل بمنظر بطنك دى افرضى اتخبطى ولاحاجة ولا العمال يمشوا يتفرجوا عليكى وانتى عاملة كده اهوو…… وقلد مشية الحوامل
فرح:تصدق شكلك حلو ولاانت بتعمل كده…… بس انا مش بعمل كده جاسر:طيب يلا بقى هنتاخر اقيم فرح تامر فى حديقة الفيلا وكانت حفلة جميلة فرغم بساطتها الا انها كانت مميزة بالعروسين المتحابين سافر تامر ورضوى لقضاء شهر العسل وترك جاسر وحده فى الشركة بصبحة اكمل كانت ندا تجلس مع صديقتها روزى فى النادى وهى فى منتهى العصبية روزى:ممكن تهدى بقى يعنى هتعملى ايه خلاص اتجوزوا وخلاص ندا:ابدا ياانا ياهى بقى دى تاخد جاسر منى انا لازم اعمل اى حاجة واتجوزوا حتى لوبقيت زوجة تانية
روزى:امممم واللى يخليه يتجوزك تعملى ايه ندا بلهفة:اعمل اى حاجة بس ازاى روزى:هقولك دخلت ندا لمريم فى غرفتها وهى تبكى مريم:ندا فى ايه ندا :مريم انا فى مصيبة يامريم مريم:ياساتر يارب مصيبة ايه ندا:انا كنت بحب واحد اتعرفت عليه فى النادى وفضلنا مدة مع بعض قالى انه بيحبى وهنتجوز لحد ما……. مريم بترقب:لحد ايه …… حصل بينكم حاجة انطقى ندا بخوف:ايوه يامريم قوليلى اعمل ايه مريم:انتى اتجنتى وازاى تعملى كده …. هو مين وبيته فين
ندا:طلع نص*اب ضحك عليا اسمه مغيره واتقابلنا كذا مرة فى شقة وطلعت مفروشة وعرفت انه كان ماجرها مريم:يادى المصيبة يادى المصيبة وهتعملى ايه دلوقتى ندا ببكاء:مش عارفة يامريم مش عارفة مريم:شهاب لازم يعرف ندا:لالا مينفعش مريم:اومال هتسكتى روحى انتى اوضتك واما يرجع ربنا يحلها عاد شهاب من عمله وجد مريم متوترة :مالك يامريم فى ايه مريم:شهاب عايزة اقولك على حاجة بس عشان خاطرى امسك اعص*ابك شهاب:فى ايه يامريم اتكلمى انا كده قلقت فى ايه قصت عليه حديث نداما ان انتهت حتى خرج سريعا الى غرفة ندا التى اغلقتها خوف,,ا منه
شهاب:افتحى ياندا افتحى يافاجرة ليه كده حرام عليكى ليه حنان:ايه ده فى ايه شهاب:فى ان بنتك جابتلنا العار يامى بنتك المحترمة تربيتك غلطت مع واحد من غير جواز حنان:اخرس بنتى مستحيل تعمل كده شهاب:لا عملت واساليها حنان:لالا ندا افتحى ردى علينا ندا:من خلف الباب :لا مش هفتح عايزين تمو*ت*ونى شهاب:ده انا هشرب من د*مك